MIIP20.006 Carbon Credits

Incentives for green shipping

Hoe kunnen financiële stimuleringsmaatregelen helpen om de transitie naar een schonere scheepvaart te maken?

De internationale druk op het reduceren van emissies is groot. Er is het Parijs klimaatakkoord waarbij de Aarde niet verder mag opwarmen. Hoewel de scheepvaart geen onderdeel is van dit klimaatakkoord, zijn er diverse algemene en specifieke stimuleringsmaatregelen om de transitie naar een schonere scheepvaart mogelijk te maken. Sommigen zijn specifiek gericht op de scheepvaart en ook bekend in de sector, zoals Fuel levies (brandstofheffing), Energy Efficiency Design Index (EEDI). Anderen zijn generiek van aard en gelden vaak voor meerdere sectoren, zoals bijv. Carbon Credits, en/of REDII (EU Renewable Energy Directive II).

De Europese Scheepvaartmarkt heeft reeds een rapportage systeem: MRV (Monitoren Reporteren & Valideren) genaamd. Echter vindt de Europese Unie dat een rapportage systeem geen afdoende middel is naar CO2 reductie. Zodoende wordt er gesproken over een CO2 taks, op basis van een ‘Energy Trade System’ (ETS).
Behalve dit ETS system zijn er incentive programma’s zoals ‘Carbon Cedits’, waarbij een reductie van CO2 leidt tot CO2 rechten, die verhandelbaar zijn. De sector zelf worstelt met de vergroening, omdat in deze transitie periode nog niet alle maatregelen van kracht zijn. Bovendien worden voorlopers met extra investeringen niet beloond voor hun goede gedrag. Derhalve is dit plan relevant, het beoogd een overzicht te maken van maatregelen en mogelijkheden en deze gebruikmakend van de kennis van stakeholders in de maritieme sector op hun effectiviteit te beoordelen.

De IMO heeft aangeven 50% CO2 reductie per 2050, en de Europese Unie onderzoekt de verschillende mogelijkheden om dit te realiseren. Aansluiting vinden bij en een toekomstvisie ontwikkelen over de diverse positieve en negatieve stimuleringsmaatregelen is uitermate relevant.
Een meer efficiënt schip heeft vaak wel een voordeel in de vorm van de ‘Charter rate’, dus ook wanneer ze niet de brandstof betalen, is er wel degelijk een belang bij het reduceren van het brandstof verbruik. Echter is er geen incentive voor scheepseigenaren om hun brandstof te reduceren/ of CO2 footprint te verlagen doordat zij vaak niet de brandstofkosten betalen. Een systeem met ‘Carbon Credits’, ‘Fuel Levies’ (brandstofheffing) of ‘Green Fuel Incentives’ kan dit veranderen.

Wat is het vergezicht/kansen?

De scheepvaart zal in de nabije toekomst wellicht een CO2 belasting moeten gaan betalen, hoe is nog onbekend. Een systeem met brandstofheffingen is een mogelijk alternatief voor ETS dat diverse voordelen lijkt te hebben t.o.v. het ETS systeem. Daarnaast zal scheepvaart ook een bonus kunnen krijgen als hij zijn CO2 footprint verlaagt door bijv. de inzet van duurzame biobrandstoffen. Een goede combinatie van haalbare en praktische incentives dient de groene business case voor de scheepvaart mogelijk te maken

Wat is er nieuw aan het project?

Voor Scheepvaart is er nog geen CO2 stimuleringsmarkt, door dit te introduceren is de basis er voor vernieuwing en een onafhankelijk weg naar reductie. Ook banken, brandstof leveranciers, scheepbouwers en instellingen als Green Award foundation hebben behoefte aan een overzicht van positieve en negatieve maatregelen. In dit oerwoud van mogelijkheden zijn maritieme partijen nog zoekende. Dit project beoogd de effectiviteit van de maatregelen te toetsen met partijen uit de sector.

Doelstelling

Dit project beoogt de maritieme sector inzicht te geven in de mogelijke stimuleringsmaatregelen voor CO2-reductie. Daartoe zal dit project een aanzet geven voor een snellere en doelmatiger realisatie van de business case voor schone scheepvaart.

Wat is de beoogde follow-up (vervolgacties/projecten)

Een mogelijke follow up is een Carbon-registratieproject waarbij, om duurzame scheepvaart verder vorm te geven, ‘Carbon Credits’ worden ingezet bij de consument. Hierbij kan een schip wel een voordeel hebben ten aanzien van zijn MRV rapportage. Een ander mogelijk vervolgproject kan de gevolgen van de toepassing van biobrandstoffen aan boord nader uitwerken en/of de invloed van een brandstofheffing.

Aanpak

De volgende activiteiten worden binnen het project uitgevoerd.
1. Bepalen van de stand van zaken over CO2 rechten en incentive programma’s
2. Inventariseren van potentieel en mogelijke business cases voor gebruikers en consumenten programma’s zoals BICEPS
3. Identificeren van knelpunten m.b.t. CO2 registratie en Reductie bij scheepvaart
4. In kaart brengen van de CO2 programma’s en hun sterke en zwakke punten
5. Ontwikkelen van een pilot project voor CO2 reductie, gebruik makend van CO2 rechten.

Resultaten

De resultaten kunnen gepresenteerd worden aan de Innovatie Commissie van NML en het MKC-MT alsmede aan het Platform Schone Scheepvaart.

Samenwerking

Het project wordt uitgevoerd door het GSF consultancy i.s.m. Maritiem Kennis Centrum, KVNR en Wärtsilä. Ook worden andere partners uitgenodigd aan te sluiten, zoals reders, maritieme dienstverleners, werven, systeemleveranciers en kennis- en onderzoeksinstellingen.

Taakverdeling

De taken worden uitgevoerd door GSF Consultancy en MKC met ondersteuning van Wärtsilä en KVNR.
Industriële partners functioneren als klankbordgroep en zullen input geven en de relevantie van het werk van de onderzoekers toetsen.

Eindrapportage

31 december 2020 is, met het indienen van de eindrapportage aan Nederland Maritiem Land NML, het project afgesloten.

Penvoerder/projectleider

GSF consultancy functioneert als penvoerder/projectleider.

Contact

GSF Consultancy – Maarten v.d. Klip,
tel. +31 612791105-
Email Maarten.vanderklip@greenshippingfund.com

Een pdf-versie van dit project vindt u via deze link

© Copyright MKC - 2020